De zomer is een tijd waarin de kleuren je overdonderen. In het felle zonlicht vlammen de kleuren op van bloemen, bomen, auto’s, huizen en niet te vergeten van de zomerse outfits van mensen op straat. Als je je ogen sluit, zie je in de nabeelden weer allerlei kleuren. Zomer, zon en levendige kleuren; ze horen bij elkaar. Geen wonder dat de expositie True Colors in het Kunstmuseum Den Haag een zomers gevoel oproept.
De expositie toont een rijk geschakeerd ‘palet’ aan kunstwerken waarin kleur centraal staat. Veel werken zijn afkomstig uit de collectie van de AkzoNobel Art Foundation, en hoe kan het ook anders dan dat een bedrijf dat verven en lakken maakt een kleurrijke verzameling kunstwerken heeft. De veelkleurige werken van de AkzoNobel Art Foundation, gecombineerd met bestaand werk uit de collectie van het Kunstmuseum, brengen je in een zomerse stemming; vrolijk, opgewekt, levenslustig.
Het begint al met de kleurexplosie van Jerry Zeniuks schilderij Untitled No. 265. Alsof ze zijn afgeschoten door een confettikanon dwarrelen de kleuren over het witte doek. ´Color is the quickest way to the heart’, is een uitspraak van Zeniuk en je hart wordt inderdaad meteen verwarmd door dit feestelijke schilderij.
Een meer versluierd, maar niet minder levenslustig schilderij is Vingthuit van Bernard Frize. Achtentwintig kleurvlakken zijn in doorzichtige, verticale ‘penseelstreken’ op het doek aangebracht en spelen een wonderlijk spel met diepte. Wat is er achter dit transparante gordijn? Of komen de kleurvlakken juist vanuit de diepte naar je toe?
Veel massiever zijn de verticalen in de Puddle Painting: Azo van Ian Davenport. Stevige, verticale kleurbanen met een afgeronde top vormen een front dat onderaan het doek uitloopt in een grillige puddle (= plas). Plotseling krijgen de starre, rechte lijnen een vloeiende levendigheid. Bomen aan de rand van het water?
Zo wandel je op deze expositie van de ene kleursensatie naar de andere. Sommige kunstwerken geven hun geheim pas echt vrij als je er langs wandelt, zoals het verbluffende Into Time 13 09 12 van Rafaël Rozendaal. Deze ‘lenticulaire print’ werkt als een ouderwetse 3D-ansichtkaart waar de afbeelding verandert als je hem vanuit een andere hoek bekijkt. In Rozendaals kunstwerk veranderen de vormen en de kleuren als je eromheen loopt (Klik HIER voor een filmpje op het ManvanTaalkanaal).
Iets dergelijks, maar dan veel meditatiever en ijler, gebeurt er in het vier-meter-brede schilderij Rainbow van Jan Andriesse. Op het eerste gezicht lijkt het een groot, bijna wit doek, maar als je je oog er langzaam overheen laat glijden zie je dat de regenboog, in uiterst subtiele pastelkleuren, aan je voorbij trekt. Ook dat is de zomer; de gelukzaligheid van ruimte, het wit gevuld met lichte, vervloeiende kleuren.
Om het zomergevoel compleet te maken kom je in de laatste zaal voor een groot tapijt van lavendelbloesem te staan; het kunstwerk 108 pond lavendel van herman de vries. De geur van ontspanning, het gevoel van zon en van koestering, samen met de rustgevende grijsblauwe kleur van de bloempjes, brengen je in Mediterrane sferen. Geef je over. Laat die zomerschilders maar komen.
