Jutten!

Wie dezer dagen naar museum Beelden aan Zee gaat, waant zich aan het strand. In de grote, zandkleurige ruimte liggen her en der objecten die lijken te zijn aangespoeld. Er staan hoge torens van gestapelde pallets en in het zandtapijt op de vloer zijn dierkoppen te zien. De expositie Tom Claassen geeft je een juttersgevoel; je zwerft rond tussen wonderlijke figuren die door de zee op het strand zijn geworpen.

Het begint al met de manshoge blauwe pontons die de toegang tot ‘het strand’ blokkeren. Als je er tussendoor loopt ervaar je het gevoel van beschutting zoals je dat ook in de duinen kunt hebben; voor je ligt de open vlakte van het strand, met allerlei spannende voorwerpen. De pontons lijken willekeurig te zijn neergesmeten, maar als je de trapjes beklimt naar het uitzichtpunt, zie je dat het een menselijke figuur is die uitgestrekt op de grond ligt. De blauwe blokken vormen het lichaam en de gele boei is het hoofd. Deze reus is Gulliver, aangespoeld op het strand van de wonderlijke wezens.

Gulliver en dieren vanaf het uitzichtpunt op de expositie ‘Tom Claassen’ in museum Beelden aan Zee

Gulliver heeft het nieuwsgierige konijn Jo aan zijn zijde. Een wijsneuzig en tikje eenzelvig konijn, dat, staand op zijn achterpoten, op verschillende plaatsen op de expositie opduikt en zo zijn eigen gedachten heeft over wat er allemaal te zien is. Tussen het hoofd en de schouder van Gulliver scharrelt een Kleine Muis, die elders op de expositie in een grotere gedaante is te zien, samen met een Big. De dieren zijn van brons, maar hun lichaam is opgebouwd uit boomstammetjes.

Palletmannen, 2023, houten pallets

De stapels pallets blijken Palletmannen te zijn; reuzen zoals Gulliver die hoog boven de dieren uitsteken. Een van de Palletmannen is tegen een muur gaan zitten, een been opgetrokken en het andere been ontspannen voor zich uit. De dieren laten zich niet van de wijs brengen door de aanwezigheid van de reuzen om hen heen. Een glanzend witte Pony staat met gebogen kop rustig ponywisete peinzen naast Gulliver, net als de Ezel even verderop. Dit laatste dier, hoewel van gietijzer, ziet er met zijn gewelfde vormen en vele blutsen en deuken doorleefd uit.

Man van Taal naast de staande Buffel, 2010, polyester

Een dier dat zich qua statuur met de reuzen kan meten is de enorme waterbuffel. Staand op zijn achterpoten torent deze reusachtige Buffel boven de bezoeker uit, terwijl een tweede Buffel zich op de vloer heeft neergevlijd. Het zwarte polyester van de dieren hangt in plooien om hun lichaam, waardoor ze, ondanks hun formaat, toch heel benaderbaar zijn, als goedmoedige, slordige ooms op een verjaardagspartijtje.

Je wandelt in de zaal van de ene verrassing naar de andere. Een zandtapijt op de vloer blijkt een collage te zijn van leeuwenhuiden; koppen, poten en staarten steken uit in het midden en aan de rand van dit Zandleeuwentapijt. Tom Claassens bekende zittende konijnen (Zonder titel) van glanzend polyester met ‘broeken’ in verschillende kleuren zitten op een rijtje. Hun bolle vormen, de heldere kleuren en de rugnummers roepen associaties op met ballen op een pooltable.

Zonder titel (konijn), 2003, polyester

Op een sokkel staat een zwarte, glimmende Mol met een fantastische schroefstaart. Hetzelfde beest vind je als model in de gipsotheek, waar je nog mooier de gedraaide lijnen in zijn lijf kunt zien.  En in een afgelegen hoekje van de museumzaal treffen we konijn Jo weer aan, die eigenwijs naar buiten staat te staren, waar twee morsige mussen (Toon en Toon) op hoopjes grind in de patio zitten.

Jo (Staand konijn) 2020, brons, kijkt naar buiten

Stap het museum binnen en je kunt gaan strandjutten naar de prachtige dieren van Tom Claassen.

Afbeelding boven dit blog: Big, 2003, brons

6 Comments

  1. Wat een mooie, leuke en filosofische tentoonstelling Hans.
    Ga deze zeker bezoeken.
    Dankjewel weer voor ook deze inspirerende uitleg!

    • Dankjewel Sonja.

  2. Wat weer een aparte en interessante expositie met een helder en tot nadenken stemmend commentaar van jou Hans erbij. Dankuwel voor het delen. Ik hoop binnenkort te kunnen gaan kijken. Hartelijke groet van Jeannette. Graag tot de volgende keer.

    • Dankjewel Jeannette. Veel plezier op de expositie!

  3. Een mooi en wervend verhaal, dank dank!
    Wat leuk dat je met een ‘strandblik’ door de zaal hebt gelopen, dat geeft er een andere kijk op.
    Ook boeiend de karakters of uitstraling, zoals jij die in een aantal dieren ziet. Met voor mij als hoogtepunt, de morsige mussen, een mooie en zeer sprekende taalvondst!
    Dank je wel, Pauline

    • Dankjewel Pauline. Mijn blog doet het heel goed op LinkedIn. Hopelijk gaan veel mensen de expositie zien.


Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *